Wout van Aert: ‘Als de rest beter is en nog terugkomt, dan moet je dat kunnen aanvaarden.’

WAREGEM – Een ijzersterke Wout van Aert maakte vandaag in de laatste meters van Dwars door Vlaanderen kennis met de oerstevige benen van Filippo Ganna. De Italiaan schreef meteen de 80ste editie van de koers tussen Roeselare en Waregem op zijn naam.

Ganna remonteerde na 184,6 kilometer in de laatste rechte lijn Wout van Aert. Die was op zo’n tien kilometer van de aankomst solo in de aanval gegaan en leek op weg naar zijn eerste seizoenzege, maar de Kempenaar werd in de allerlaatste meters alsnog voorbij gespurt door Ganna. Soren Waerenskjold won vlak achter Van Aert de sprint voor de derde plaats.

De 29-jarige Ganna volgt op de erelijst van Dwars door Vlaanderen de Amerikaan Neilson Powless op, die zijn titel niet verdedigde door blessureleed.

Na de eerste beklimming van Berg Ten Houte, aan kilometer 76, vormde zich een kopgroep met achttien renners met daarbij Mathew Brennan, Christophe Laporte, Paul Magnier, Mads Pedersen, Florian Vermeersch, Stan Dewulf en Alberto Bettiol. Met nog 85 kilometer voor de boeg dikte deze groep verder aan. Het sein voor Romain Grégoire, Thomas Gachignard en Niklas Larsen om te gaan aanvallen.

Wout van Aert trok op de Eikenberg fiks door en kwam bij de koplopers Grégoire en Larsen. Gachignard was immers al terug gewaaid naar de grote groep. Magnus Sheffield en Tim van Dijke probeerden ook de oversteek naar voren te maken. Van Aert gaf er op Nokereberg opnieuw een ferme lel op. Enkel Larsen kon volgen. Grégoire werd opgeraapt door Sheffield en Van Dijke, bij wie ook Florian Vermeersch had aangehaakt.

Op vijftien kilometer voor de streep smolt alles achter Larsen en Van Aert samen. Het sein voor laatstgenoemde om op tien kilometer van de finish aan een solo aan te vatten. Hij begon aan de resterende vijf kilometer met een voorgift van vijftien seconden op een jagend peloton.

Filippo Ganna en Florian Vermeersch naderden in de laatste twee kilometer tot vijf seconden. Onder de rode vod werd Vermeersch gegrepen door het peloton. In de laatste 100 meter knalde Filippo Ganna nog op en over Van Aert naar de zege.

Van Aert: ‘Pas in de laatste rechte lijn voorbij gereden worden, is natuurlijk heel frustrerend. Ik was er zo dichtbij. Ik heb op het einde bijna niet achteruit gekeken. Ik ben me blijven focussen op mijn inspanning, die ik zo hard mogelijk wou aanhouden tot aan de finish. Ik geloofde echt dat ik deze koers kon winnen, zelfs bij het ingaan van de laatste bocht, maar de wedstrijd was 150 meter te lang.’

‘Ik had op een gegeven moment nog tien seconden voorsprong maar uiteindelijk word ik tweede na Ganna. Toen hij eraan kwam was het verhaal van de wedstrijd geschreven. Ik was voorheen op weg met twee goede medevluchters: Niklas Larsen en Romain Grégoire.’

‘Gregoire heeft heel veel werk verricht en ik geloof Larsen wanneer hij zegt dat hij niet beter kon. Eigenlijk moet ik die gasten bedanken. We werkten goed samen dus ik dacht op dat moment dat we wel een kans hadden om voor de zege te spurten.’

‘IK TROK DE SLOTKILOMER IN MET HET IDEE DAT IK KON WINNEN’

‘De beklimming van Nokereberg, de kant langs de kasseien, was er plots te veel aan voor Grégoire. Larsen deed nog enkele beurten maar bij hem was het beste er ook af en ik begon alleen aan de resterende tien kilometer. Zo’n solotocht afronden is natuurlijk niet eenvoudig maar op dit parcours vond ik dit de juiste keuze.’

‘Misschien had ik op het eind wat meer overschot gehad wanneer ik wat later was aangegaan maar goed, daar koop ik niks mee. Dan was het voluit gaan tot aan de finish. Ik keek ook niet meer achterom. Ik trok de slotkilometer in met het idee dat ik kon winnen, tot ik plots naast mij een wiel zag opduiken en ik wist dat het net niet zou worden.’

‘Ik voelde me goed vandaag. De koers is heel vroeg opengebroken maar nadien werd er bij momenten toch redelijk defensief gekoerst af en toe. Elke keer wanneer iemand probeerde te ontsnappen, werd hij gecounterd. Het duurde lang vooraleer de koers helemaal losbarstte.’

‘Pas toen ik op de Eikenberg kon ontsnappen  en ik naar de twee vluchters kon rijden, begon de koers echt. Alles liep prima tot Ganna eraan kwam. Ik wist al dat ik in een goede conditie stak. Ik was gestart om hier te winnen.’

‘Zo’n bevestiging kan evenwel nooit kwaad. Wat ik nog doe in aanloop naar zondag? Niet te veel meer. Rust zoeken. Ik heb enkele zware koersen in de benen met ‘In Flanders Fields’ en deze Dwars door Vlaanderen.’

‘Ik ben klaar voor de Ronde van Vlaanderen. De benen zijn goed, net als mijn gevoel op de kasseien. Met Brennan en Laporte heb ik twee heel goede ploegmaats. Ik onthoud dus veel positieve dingen. Onder meer dat ik echt wel in vorm zit.’

Toen een verslaggever van NOS opmerkte dat Ganna had verteld dat hij het vervelend vond voor Van Aert dat hij werd bijgehaald hoefde Wout geen seconde na te denken over zijn antwoord: ‘Daar had hij dan wat vroeger moeten aan denken. Ik denk niet dat hij het heel vervelend vindt. Dit is koers.’

‘Als je zo kunt winnen is dat ook op een prachtige manier. Elke koersliefhebber kan dit wel waarderen. Ik kon het moeilijk anders aangepakt hebben. Dat is althans mijn analyse zo kort na de wedstrijd.’

‘Als de rest beter is en toch nog terugkomt, dan moet je dat kunnen aanvaarden. Ach, ik bekijk het allemaal langs de positieve kant. Dit keer eindig ik tenminste niet in het hospitaal. Voor het overige wil ik op wat vorig jaar gebeurde niet meer terug komen. Ik heb mijn verhaal daarover al genoeg verteld.’

Van Aert wou ook nog iets kwijt over de deelname van Evenepoel zondag aan de Ronde van Vlaanderen. ‘Dat verandert heel veel. Niet alleen voor mij, maar voor iedereen in het peloton. Remco is niet zomaar iemand die komt meedoen. Hij heeft in de Monumenten al genoeg laten zien dat deze koersen hem goed liggen. Hij wordt een geduchte concurrent voor ons allemaal.’

Edwin MARIËN

Foto’s RV & Eric ’t Kindt