Van der Poel: ‘Kopwind is oorzaak van vele valpartijen’. Van Aert reageert op negatieve commentaar

DUINKERKEN – Het zou een rit worden zoals je er in elke Tour wel een paar hebt. De renners hadden er geen zin in bij de start. Dat zag je zo. Het troosteloze weer kon hen niet aanzetten tot enige actie. Maar plots veranderde alles. Groene trui Jasper Philipsen moest de wedstrijd verlaten, Tim Wellens pakte met een gecontesteerd nummer uit en in de spurt werd alweer gevallen, onder meer (opnieuw) door nalatigheid van de organisatie. De ritwinnaar sprak – net als de vorige dagen – Nederlands: Tim Merlier. Hij spurtte sneller dan Milan en Bauhaus. In het algemene klassement wijzigt er voorin niks. Uiteraard blijft Van der Poel leider.

Ook vanochtend regende het oude wijven aan de start van de derde etappe in de Tour, een rit met vertrek in Valenciennes, waar de Ronde voor de vijfde keer te gast was, en aankomst in Duinkerken. Was de Grand Départ in Lille op een boogscheut van de Belgische grens, dan ligt Duinkerken nog dichter tegen ons land aan. Vroeger was dit een stukje Vlaanderen, weet je wel.

Net zoals gisteren diende de start ook nu te worden uitgesteld, dit keer door een bizar neveneffect van het slechte weer. Tussen de officieuze en de officiële start liggen 6,6 kilometer en op dat strookje reed de ene na de andere renner lek. Twee uur voor de start, op het moment dat de publiciteitskaravaan vertrok, was het spiegelglad. Een uurtje later was het opnieuw droog maar toen het peloton aan zijn opdracht moest beginnen, gingen de hemelsluizen weer open. Twee keer chaos aan de start en tweemaal het slechtste weer dat je je maar kan indenken: het zat de plaatselijke organisatoren van de ritten in het Noorden dit jaar niet echt mee.

Iedereen wist dat de rit vandaag op een massaspurt zou eindigen. Niemand had dan ook zin om een aanval op te zetten. In elke Ronde heb je wel een paar ritten waarin gewandeld wordt. Dit jaar was men er al erg vroeg bij. Het heeft weinig zin om iets te forceren in een etappe waarin niks meer dan de ritwinst op het spel stond. De enige tussensprint en de enige beklimming van de dag situeerden zich dan nog in de tweede koershelft.

Maar toen gebeurde het. Dat renners bijna letterlijk vechten op leven en dood in massaspurten gebeurt al jaren. Maar in de Tour wordt alles zo uitvergroot dat renners, die voor één schamel punt spurten voor de bergprijs ten val komen en dat tussensprinten bijna even belangrijk worden als de eindspurt. Dat dit moet leiden tot incidenten stond in de sterren geschreven. En vandaag was het weer zover.

Bryan Coquard, die veel te veel achterop zat, en nooit de sprint in Isbergues had kunnen winnen, wrong zich een weg naar voren waardoor Jasper Philipsen ten val kwam. Einde verhaal voor de groene trui. Girmay werd meteen virtueel leider in het puntenklassement en bij Alpecin – Deceuninck krijgt Graves willens nillens promotie. Hij wordt er de sprinter met dienst. Philipsen liep bij de val een gebroken sleutelbeen en minstens één (mogelijk twee) gebroken rib(ben) op.

WOUT VAN AERT: ‘JONAS EN IK BLIJVEN VRIENDEN. TENSLOTTE HEEFT HIJ DIE UITSPRAKEN NIET GEDAAN’

Ook in de aanloop van de Casselberg – een helling die in de eerste etappe al werd beklommen maar dan langs de andere zijde – een merkwaardig tafereel. Tim Wellens vroeg aan de andere renners beleefd of hij even voor de groep mocht uitrijden. Hij pakte meteen anderhalve minuut. Boven op de berg liet hij zich terug inlopen. Bedoeling was om zijn kopman, Tadej Pogacar, te verlossen van de bolletjestrui, zodat die niet meer naar het podium, de dopingcontrole en de pers moet en onmiddellijk op de rollen kan gaan rijden. Het plannetje lukte al was daar in eerste instantie enige discussie over. Sven Nys reageerde woest op Radio 1: ‘Dit maakt het wielrennen kapot.’

En nog was de ophef niet gedaan. De massaspurt moest er nog aankomen. De organisatie had er niets beter op gevonden dan een flessenhals aan te brengen op anderhalve kilometer voor het einde. Dat is vragen om problemen. Onder meer Evenepoel ging tegen de grond. Gelukkig zonder erg. In de laatste 200 meter werd er opnieuw gevallen. Onder meer Meeus en De Lie waren erbij betrokken. Voorin ging Merlier een duel aan met Milan. Onze landgenoot won het met een paar millimeter voorsprong.

Gisteren was er wat consternatie in de wedstrijdkaravaan naar aanleiding van de uitspraken van Trine Hansen, de echtgenote van Jonas Vingegaard, in de Deense krant Politiken. Zij vond dat de clubleiding van Visma Lease a Bike te weinig oog had voor het familiale en sociale aspect van het wielrennen. Dat haar echtgenoot tot drie weken lang op stage moest gaan vond ze niet echt kunnen.

Normaal zou zulke uitspraak nauwelijks aandacht krijgen. 49 weken lang kan je de wielerberichtgeving in buitenlandse media enkel achterin de kranten vinden in superkleine kadertjes. Alleen tijdens de Tour trekken zij alle registers open. Mevrouw Vingegaard heeft dan ook het ideale moment gekozen om haar uitspraak te doen indien het inderdaad de bedoeling was om alle kranten te halen.

Dat was echter niet alles. Ze vond het ook niet correct dat renners zoals Wout Van Aert een vrije rol krijgen binnen het team. ‘Als je ook gaat inzetten op etappewinsten voor andere renners, kan dat niet ingezet worden voor Jonas. Je kunt alleen maar respect hebben voor hoe Tadej Pogacar het doet. Als hij aan de start van een koers staat, bestaat er geen twijfel over wie de kopman is. Iedereen kent zijn rol. Ik denk dat dat superbelangrijk is’, wist ze te vertellen.

En verder: ‘Jonas zou het liefst bij ons (zijn vrouw en de twee dochters, EM) in Denemarken zijn. Als dat niet mogelijk is moeten we ergens anders samen zijn, ergens waar we gewoon onszelf kunnen zijn. Soms moet hij zich in een zo rustig mogelijke omgeving met zijn gezin resetten. Hij is niet zoals veel andere renners. Ik ben bang dat hij zijn kaars aan twee kanten opbrandt.’

‘Jonas is iemand die wat meer rust en ontspanning nodig heeft. Je kan misschien van alles uitrekenen in een Excel-bestand maar ik denk dat je dan soms de hele persoon vergeet en hoe je het beste uit hem kunt halen. Dat kan averechts werken.’

Van Aert zelf reageerde vandaag op die uitspraken. ‘Uiteraard hebben wij daar binnen de ploeg over gesproken. Ik wil er niet teveel over zeggen. Ik denk dat de prestaties die ik voor ons team heb geleverd voor zich spreken. Ik vind het niet belangrijk wie bij ons de ritten wint.’

‘Uiteraard blijven Jonas en ik vrienden. Tenslotte heeft hijzelf die uitspraken niet gedaan. Gisteren was het trouwens de bedoeling dat ik zou meesprinten maar jammer genoeg lukte het niet. Het gaat wel goed. Ik voel me OK. Gisteren was ik teleurgesteld want ik had op een goed resultaat gerekend. Misschien heeft mijn ziekte tijdens het BK toch meer energie gekost dan ik had verwacht.’

Vingegaard zelf wou niet al teveel kwijt over de uitspraken. ‘Die zijn uit hun verband gerukt. Ze heeft iets verteld en de media in Denemarken hebben ze een verhaal van niets gemaakt. En jullie geven er een draai aan. Typisch voor de Tour de France. Jullie hebben een beperkte tijd en die verspillen jullie aan iets wat niet belangrijk is, in plaats van aan de koers.’

Van der Poel blijft in het geel maar het groen moet zijn team dus uit handen geven. ‘Het is altijd een doel voor ons om voor de groene trui te gaan. Dit is dus niet meteen onze beste dag. De talrijke valpartijen zijn volgens mij te wijten aan de kopwind. Heel wat renners zaten  vandaag op het eind nog helemaal fris. Wanneer je kopwind hebt is het makkelijker om van achteruit naar voor te komen.’

‘Uiteraard gingen we voor ritzeges met Jasper. Het was voor ons moeilijk om ons terug te concentreren na wat er gebeurd was. Het is duidelijk dat we nu Graves gaan uitspelen voor de sprints. Ikzelf heb me vandaag afzijdig gehouden omdat ik wist dat het hectisch ging worden. We hebben nu een goede nachtrust nodig. Het uitvallen van Jasper heeft ons allen zwaar geraakt. We verliezen niet alleen een goede ploegmaat op de fiets maar ook daarnaast. Aan tafel zorgt hij steeds voor de goede sfeer.’

De rit van morgen mogen we als ‘heuvelachtig’ beschouwen. Op het menu staan drie hellingen van vierde en twee van derde categorie. Vier van de vijf situeren zich in de laatste 30 kilometer, twee in de laatste twaalf. Alweer een kolfje naar de hand van Van der Poel?

Edwin MARIËN

Foto’s ASO