Turnhoutse Elfje Willemsen is opnieuw aanwezig op de Spelen maar namens Zwitserland

CORTINA D’AMPEZZO – Elfje Willemsen (47) is een voormalig speerwerpster die in 2007 overstapte naar het bobsleeën. Ze was als pilote in een tweemansbob actief in de internationale bobsleesport sinds 2007. In december 2009, tijdens de wereldbekerwedstrijd in Winterberg, haalde zij samen met haar vaste remster Eva Willemarck de BOIC-limiet om zich te plaatsen voor de bobsleewedstrijden op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver. Daar eindigde het duo als veertiende.

In de jaren na Vancouver verbeterden de prestaties van Willemsen stelselmatig. Samen met voormalig atlete Hanna Mariën werd ze geselecteerd voor de Spelen in Sotsji (2014), waar ze op de zesde plaats eindigden. In 2016 behaalde ze een zilveren medaille op het EK. In Peyong Chang nam ze voor de derde en laatste maal deel. In 2018 zette zij een punt achter haar carrière. In Peking was Willemsen coach van de Canadese ploeg en nu is ze er weer bij als trainer van de Zwitsers.

‘Eindelijk zitten we met de Spelen opnieuw in Europa. Hier heerst een heel andere sfeer. Je hebt een heel ander gevoel ook hier. De supporters van ons team wonen niet veraf. Ze komen voornamelijk uit het Duitstalig gebied van Zwitserland. Ik verwacht dat er op de wedstrijddagen echte kenners van onze sport op de tribune gaan zitten.’

‘Wat ik nu doe kan je uiteraard niet vergelijken met wat ik deed als actieve sporter. Je bent met heel andere dingen bezig. Je dag ziet er helemaal anders uit dan als atleet. Maar het heeft allebei zijn charmes. Ook als coach kan ik echt genieten van de Olympische Spelen. Met Zwitserland hebben we een paar medaillekansen, dus het is superspannend. Maar er zijn nog landen die megasterk zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan Duitsland. Ik hoop dat we minstens met één medaille naar huis keren.’

‘Bobslee is en blijft een superdure sport. Voor België was dat het dan ook heel moeilijk om hun project rond onze sport goed draaiende te houden. Een bobsleeteam afvaardigen is één ding maar er komt nog zoveel meer bij kijken. De resultaten moeten er zijn. Anders wordt de geldkraan dicht gedraaid. Het is een verhaal met twee kanten.’

‘Kelly Van Petegem is er wel bij in de monobob. Ik sta hier elke dag naast de baan dus ik zie haar dagelijks. Ik geloof wel in de Belgische delegatie. Ik zag dat al een beetje aankomen in Peking. Tijdens de Winterspelen in 2010 waren we met acht atleten, die vooral kwamen om een eerste ervaring op te doen. We hadden niet echt een medaillekandidaat. Vanaf het moment dat Bart Swings is beginnen pieken en medailles behaalde voel de ik wel dat er een flow in het Belgische team is gekomen.’

‘De 30 Belgische atleten die naar hier zijn gekomen komen allemaal aan de start met ambitie. Dat is bangelijk om te zien. Onze wintersporters leven bijna allemaal in het buitenland. Ook mijn eigen leven speelt zich al twintig jaar lang af buiten België. Wil je het als Belgische wintersporter maken dan ben je wel verplicht om die stap te zetten.’

‘Van 2010 tot nu zijn de Olympische Winterspelen enorm geëvolueerd. Ze aanzien ons niet langer als exoten maar als topsporters die prestaties gaan leveren en gaan meestrijden voor de medailles. De Winterspelen blijven nog steeds het kleine zusje van de Zomerspelen. Er zijn veel minder atleten, het Olympisch dorp is kleiner, er zijn minder toeschouwers,… Maar een Olympische medaille blijft een Olympische medaille en is evenveel waard op de Zomer- als op de Winterspelen.’

Edwin MARIËN

Foto RV