Tosh Van der Sande maakte in maart zijn beklag over het moderne wielrennen. Nu stopt hij.

WIJNEGEM – Via een kort bericht op Instagram heeft Tosh Van der Sande bekend gemaakt dat hij stopt met wielrennen. Van der Sande woont al acht jaar in Alcalali in de buurt van Alicante.

Van der Sande zet nu  op 34-jarige leeftijd een punt achter zijn wielercarrière. Dit schrijft hij: ‘De voorbije jaren waren niet gemakkelijk, fysiek of mentaal, maar ik deed er alles aan om de vreugde en passie terug te vinden die mij ooit deden verliefd worden op deze sport. En dat lukte mij. Maar nu heeft mijn lichaam duidelijk gemaakt dat het tijd is om te stoppen.’

Van der Sande was gedurende veertien seizoenen profrenner. Hij debuteerde in 2012 bij Lotto Belisol. Tien jaar later stapte de gewaardeerde helper over naar het Nederlandse Jumbo-Visma. Daar zwaait hij nu ook af.

Van der Sande gaat verder: ‘Ik kan met enorm veel trots terugkijken op veertien onvergetelijke jaren met competitie op het hoogste niveau.  Ik heb gekoerst tegen en aan de zijde van de beste renners ter wereld. Ik heb mijn droom waargemaakt en ben enorm dankbaar voor elk moment.’

Van der Sande won in 2019 een rit in de Ronde van Wallonië en werd dat jaar ook tweede in de eindstand (achter Loïc Vliegen), net als twee jaar eerder (achter Dylan Teuns).

Hij pakte ook een rit in de Ronde van de Ain (in 2016) en werd in 2015 tweede in Parijs-Tours na een sprintnederlaag tegen Matteo Trentin. Tien keer stond Van der Sande aan de start van een grote ronde (zesmaal de Vuelta, driemaal de  Giro en éénmaal de Tour).

Van der Sande woonde tot in 2017 in Wijnegem. Samen met zijn echtgenote Elise Bonte  – afkomstig uit Wilrijk – trok hij naar Spanje. Twee jaar geleden opende zij daar de Val Bon FoodBar, samen met Ilse Robberechts, de partner van een andere wielrenner, Jarne Van de Paar uit Balen. De foodbar is sinds juni 2024 gesloten.

In maart sprak ik nog met Tosh Van der Sande na de Bredene – De Panne Classic. Tosh vertelde toen dat wielrennen aartsgevaarlijk was geworden omdat renners niet meer remmen. Enkele citaten uit dat artikel:

‘Dit is een gevaarlijke koers. Misschien is het niet alleen de wedstrijd op zich. Wanneer je een parcours hebt van 200 kilometer, dat volledig vlak is, en alle topspurters zijn erbij dan kunnen er wel dingen zoals dit gebeuren.’

‘Je komt met allemaal leadouts naar de meet. De ploegen zijn nog volledig. Ze hebben allemaal een topsprinter. En iedereen wil hard rijden terwijl de wegen te smal zijn. Het is wat het is.’

‘Er zullen altijd valpartijen gebeuren. Die versmallingen op het einde: moet dat nu echt? Ik weet dat het al jaren zo is maar ik vraag me af of dat nodig is. Men doet dat uiteraard om hier in het centrum te kunnen aankomen.’

‘Geef mij maar gewoon grote banen. Natuurlijk kan dat ook gevaarlijk zijn. In de Emiraten werd er ook gesprint en daar ging, net als hier, een groot deel tegen de grond.’

‘Ik heb het gevoel dat er renners bij zijn die nooit remmen. Eigenlijk zou er wat meer samenhorigheid moeten zijn in het peloton. Het is een beetje geven en nemen. Ik begrijp dat dit op het einde moeilijk is.’

‘In de finale worden er risico’s genomen. Dat hoort nu één keer bij onze sport. Maar het gebeurt ook al na twintig kilometer. Van bij de start wordt er niet meer geremd. Vroeger was dat minder het geval.’

‘De belangen zijn nu veel groter geworden. De jeugd komt op en zij willen meteen presteren. Vroeger, toen ik prof werd, groeide je stelselmatig en het duurde wel even voor je een volwaardig renner was.’

‘Nu worden die gasten al meteen voor de leeuwen gegooid en sommigen zijn er nog niet klaar voor. Bovendien heb je ook nog eens het systeem van al die wereldbekerpunten. In de plaats dat er maar één renner per ploeg meesprint zijn het er nu soms drie. Dat komt de veiligheid niet ten goede. ’

Edwin MARIËN

‘