Tom Saintfliet: ‘Ik kreeg doodsbedreigingen omdat ik niet zei dat Mali de beker zou winnen’

CASABLANCA – Tom Saintfiet, bondscoach van Mali, heeft zich gisteravond met zijn team geplaatst voor de kwartfinales van de Africa Cup. In de achtste finales gingen ze na penalty’s voorbij Tunesië. Na 90 minuten en twaalf minuten extra tijd stond er in Casablanca 1-1 op het scorebord.

De opdracht voor Saintfiet en zijn troepen werd na amper 26 minuten nochtans flink bemoeilijkt door een rode kaart voor verdediger Woyo Coulibaly. Tunesië slaagde er echter lange tijd niet in om de defensie van de Malinezen te doorbreken. In het absolute slot leken de Tunesiërs de kwalificatie in de wacht te slepen dankzij een doelpunt van Chaouat (89’), maar de Malinezen dwongen via een penaltytreffer van Sinayoko (97’) in extremis nog verlengingen af. Ook die verlengingen leverden geen winnaar op. In een zenuwslopende penaltyreeks trokken de Malinezen aan het langste eind. El Bilal Touré trapte uiteindelijk de winnende strafschop tegen de touwen (3-2).

In de kwartfinales nemen Saintfiet en co het op tegen Senegal, dat eerder op de dag Soedan uitschakelde (3-1).

Saintfliet: ‘We begonnen niet echt goed aan de wedstrijd met die rode kaart na amper 26 minuten. We hebben meer dan 100 minuten met tien tegen elf moeten voetballen. Maar mijn elftal was goed voorbereid. De jongens waren goed gedisciplineerd en hebben hun kwaliteiten goed gebruikt.’

‘Natuurlijk, wanneer je in de 89^ste minuut een tegendoelpunt krijgt, dan denk je wel even na. We hebben direct twee wissels doorgevoerd en zijn snel terug gekomen. In de verlengingen hebben wij nooit echt onder druk gestaan. Ik had best vertrouwen in een goede afloop.’

‘De wissel die ik deed na tien minuten in de tweede helft bracht ons meer in de wedstrijd. We hebben maar 28 procent balbezit gehad maar de kans op een doelpunt lag veel hoger voor Mali dan voor Tunesië. Dat zegt ook wel iets.’

‘We hebben best goed gevoetbald. Natuurlijk moeten de spelers op het veld de dingen uitvoeren maar de beslissing die een trainer neemt, samen met zijn staf, is ook belangrijk, zeker als je 120 minuten speelt in een cruciale wedstrijd.’

‘Als team mikten wij voor aanvang van dit tornooi op de halve finales. Natuurlijk dromen we ook wel van een finale, die we dan moeten winnen. Mali heeft de finale gespeeld in 1972. Het heeft vier of vijf keer de halve finale gehaald, waarvan de laatste keer in 2013.’

‘Tijdens de laatste vijf edities gingen ze wel twee keer na de eerste ronde naar huis, tweemaal na de tweede ronde en slechts één keer haalden ze de kwartfinale. Op zich is een kwartfinale dus al een unicum de laatste vijftien jaar voor Mali.’

‘DIT VOELT ALS EEN AFRICA CUP IN SCHOTLAND’

‘Toen ik in de media sprak over de halve finale, heb ik zelfs doodsbedreigingen gekregen van het Malinese volk omdat zij de beker willen winnen en de halve finale niet ambitieus genoeg vinden. We zijn nu al bij de beste acht van Afrika. Dat is al goed. We moeten zonder druk spelen tegen Senegal, die de grote favoriet is. Het is een heel sterk land maar alles kan en we gaan proberen nog iets langer in Marokko te blijven.’

‘Het is nu zaak om eerst goed te herstellen. Gedurende 120 minuten met tien tegen elf voetballen in zwaar weer met veel regen, storm en wind kruipt niet in de koude kleren. Mijn analisten zijn nu al bezig met het bestuderen van Senegal. We weten dat het een goed fysiek elftal is met veel kwaliteiten. Ze brengen heel stabiel voetbal. Wij moeten de underdogrol innemen en onze kansen zien te benutten.’

‘Het voordeel is dat we in de vier wedstrijden die we gespeeld hebben, er niet één verloren hebben. In de zestien competitieve matchen, die Mali onder mijn leiding speelde, gingen ze slechts één keer de boot in.’

‘Senegal wordt een moeilijk te kraken klus maar we moeten gewoon in onszelf geloven. Als we met dezelfde discipline kunnen blijven voetballen en in de omschakeling onze kwaliteiten kunnen benutten, dan hebben we een kans. Op papier heeft Senegal natuurlijk wel een stapje voor.’

‘Vandaag hebben mijn spelers een vrije dag gekregen. Dat is ook nodig. Niet alleen fysiek maar ook psychologisch kostte de wedstrijd krachten. Morgen gaan we rustig trainen met de groep en gaan we kijken hoe het staat met de fysieke gesteldheid. Dinsdag en woensdag trainen we nog hier in Casablanca. Vervolgens gaan we met de TGV richting Tanger. Daar spelen we op vrijdag onze kwartfinale in het groot stadion.’

‘We moeten ongeveer 2,5 uur afleggen met de snelle trein. In Tanger gaan we donderdag nog één keer trainen en op vrijdag moeten we dan aan de bak. Reizen hoort er een beetje bij. Marokko is een groot land. Het is de eerste maal dat ze met een basecamp werken.’

‘De landen blijven constant in hetzelfde hotel, in dezelfde stad. Enkel één of twee dagen voor een wedstrijd verhuizen we voor een korte periode naar een andere locatie. We hebben tot nu toe drie wedstrijden in Casablanca gespeeld en ééntje in Rabat.’

‘Ik heb gelezen wat Hugo Broos over deze Africa Cup denkt maar ik heb dat gevoel helemaal niet gehad. De omstandigheden zijn wel anders dan we gewend zijn. Het is hier bijzonder koud. Ik ben gewoon dat het zonnig is en dat we spelen in 28 of 30 graden. Je kan dan in je t-shirt naar het voetbal kijken en onder de zon trainen.’

‘Nu is het heel winderig, krijgen we heel veel regen en is het echt koud. Dit voelt als een Africa Cup in Schotland. Maar de beleving in de stadions is geweldig. Wij hebben veel supporters rond ons hotel. Als we naar de training rijden zijn er honderden mensen die naast ons lopen. Ik heb wel echt een Africa Cup-gevoel.’ (EM / Foto Confederation of African Football)