Mathieu van der Poel begint aan wegseizoen zoals hij de cross verlaten heeft: met een zege

NINOVE – Het is vier weken geleden dat ik mijn laatste veldrit van het seizoen bijwoonde: het WK in Hulst, zoals kon worden verwacht volledig beheerst door Mathieu van der Poel. Nu, op de laatste dag van de maand februari, startte in ons land het wielerseizoen. Opnieuw deed MVDP wat iedereen had verwacht. Hij reed voor het eerst mee in de Omloop en hij won hem meteen. Wie had iets anders durven pronostikeren?

De 81ste Omloop Nieuwsblad startte in Gent met aankomst na 207,2 kilometer in Ninove. Van der Poel (31) reed op de Muur van Geraardsbergen weg uit een kopgroep. Tim van Dijke was in de sprint voor de tweede plaats sneller dan Florian Vermeersch. Christophe Laporte  werd vierde, Aimé De Gendt vijfde.

Jelte Krijsen, Michiel Lambrecht en Timo de Jong waren de eerste aanvallers van de dag. De laatste twee vielen voorin letterlijk en figuurlijk weg. Hun plaats werd ingenomen door Vincent Van Hemelen uit Morkhoven, Alexis Renard, Alexys Brunel en Clément Alleno. Alleno moest er op de Eikenberg opnieuw af.

Bij de beklimming van de Molenberg trok Vermeersch door. Hij kreeg Van der Poel en Van Dijke mee in steun. We kregen daarop zes vluchters, want voor Brunel ging het vooraan te vlug op 38 kilometer van de eindmeet. Het peloton reformeerde zich in aanloop naar de Muur van Geraardsbergen. Op die voorlaatste helling knalde Van der Poel iedereen uit zijn wiel en begon alleen aan de resterende vijftien kilometer. Op de top van de Bosberg volgden Vermeersch en Van Dijke al op een halve minuut, terwijl wat restte van het peloton daar opkeek tegen een achterstand van een minuut.

Van der Poel kwam niet meer in de problemen en zo voegde de Nederlander bij zijn debuut meteen ook de Omloop Het Nieuwsblad toe aan zijn palmares. Florian Vermeersch en Tim van Dijke bleven uit de greep van het peloton en in de daaropvolgende sprint met twee was de Nederlander de sterkste. Van der Poel volgt de Noor Sören Waerenskjold op als winnaar van de Omloop Het Nieuwsblad.

MATHIEU VAN DER POEL: ‘JONGEREN RIJDEN 30 UUR PER WEEK. DAN HEB JE WEINIG GROEIMARGE’

‘Ik heb hard getraind om dit seizoen voor te bereiden maar ik denk dat iedereen dat heeft gedaan. Ik hou nog steeds van het proces dat voorafgaat aan een race. Omdat je wat ouder wordt kan je meer en harder trainen. Het is geen geheim dat ik daar veel van hou. Het wielrennen verandert. Wanneer je ziet wat negentien- en twintigjaren nu al doen. Zij rijden 30 uur per week.’

‘Dat deed ik niet op die leeftijd en dat verklaart waarom ik nog altijd een marge heb op dit moment. Ik heb mijn carrière opgebouwd. Wanneer je als junior al zoveel uren traint, is het moeilijk om nog stappen  te zetten wanneer je ouder wordt. Maar daar draait wielrennen dezer dagen om. Je merkt al dat zij op jonge leeftijd een zeer hoog niveau halen. Ik zeg niet dat het iets slecht is maar het is helemaal anders dan wanneer ik jong was.’

Op de Molenberg reed Van der Poel achter Rick Pluimers aan toen die tegen het wegdek belandde en twee voortanden kwijt geraakte. MVDP kon hem net ontwijken. ‘Ik heb geen idee hoe ik daarin lukte. Misschien heeft mijn cyclocrosservaring mij hierbij geholpen. Je ziet dat er iets voor jou gebeurt en je reageert daarop. Natuurlijk zijn er ook andere renners die die reactiesnelheid hebben. Ik ben niet alleen maar het helpt wanneer je met de fiets overweg kan.’

‘Ik heb in ieder geval alles geprobeerd om niet over zijn hoofd te rijden. Ik hoop dat dit me gelukt is. Je moet attent zijn, zeker bij dit regenweer. Het parcours ligt er dan nat bij en je weet dat dit kan gebeuren. Op de Molenberg wordt de koers al vaak in een eerste beslissende plooi gelegd. Iedereen die achter Florian reed, verloor er snelheid. Dat maakte het nog moeilijker. Voor mij viel het mee. Maar meestal valt de beslissing wel op de Muur.’

‘Tussen Molenberg en Muur kom je immers nog brede wegen tegen. Door wat er gebeurde werd de koers vlugger beslist. Florian reed mooi mee en dat heeft hem geen windeieren gelegd. Daardoor staat hij vandaag ook op het podium. Mensen vergeten weleens dat wanneer een renner niet meewerkt, hij achterblijft met lege handen.’

‘Ik dacht het weer beter zou zijn. Op het einde van de wedstrijd was het behoorlijk koud maar ik denk niet dat dit een invloed op me had. We hadden ons goed voorbereid. We hebben een kledingstrategie. Ik moest niet van kledij veranderen tot aan de finish. Ik hou wel van deze wedstrijd. De Muur en de Bosberg zijn twee beklimmingen die me goed liggen. Ook de rugwind richting finish hielp vandaag. Of ik hier nog terugkom weet ik niet. Maar alles liep wel perfect.’

‘Dit is geen gemakkelijke wedstrijd. Maar ik ben heel blij met de afloop. Ik blijf in het land als aanloop naar de Italiaanse wedstrijden. Er staat geen trainingskamp meer op het programma. Ik hoop dat het weer in Tirreno beter is dan vorig jaar. Ik doe het zoals de voorgaande seizoenen. Daar voel ik me wel comfortabel bij. Daarom zie ik geen reden waarom ik wijzigingen zou aanbrengen aan mijn voorbereidingsprogramma.’

‘Ik train regelmatig met Tim van Dijke, met Florian Vermeersch wat minder. Maar hem ken ik al heel lang. In gravelwedstrijden kwamen we elkaar vaak tegen. Ik weet hoe sterk hij is. In Roubaix klopte hij me in de sprint. Hij moet onthouden dat er ooit een dag komt wanneer hij het zal halen. Dat voelde hij vandaag. Hij was behoorlijk sterk. Zonder hem was de ‘move’ die we maakten met de kopgroep niet mogelijk. Ik heb veel respect voor wat hij deed.’

Hoe vaak Van der Poel eraan dacht dat hij de eerste renner kan worden die Omloop en Ronde in hetzelfde jaar wint? Het antwoord was voorspelbaar. ‘Geen seconde. Ik ben gewoon blij dat ik hier won en het is geen geheim dat mijn twee grote doelen dit jaar opnieuw de Ronde en Roubaix zijn. Maar iedereen weet hoe sterk Tadej is in de Ronde. Ik zal doen wat mogelijk is om daar in mijn allerbeste conditie aan de start te verschijnen. Ik zal wel zien hoe de wedstrijd verloopt. Vorig jaar kon je merken hoe moeilijk het is om hem te verslaan maar ik zal het in ieder geval proberen.’

CHRISTOPH ROODHOOFT: ‘HEBBEN EEN SCHITTERENDE DAG ACHTER DE RUG’

Christoph Roodhooft was uiteraard een gelukkig man. ‘We hebben een schitterende dag achter de rug. Er gebeurde constant van alles in de koers, maar Mathieu slaagde erin zich steeds netjes voorin te handhaven. We bleven uit de miserie. Op het einde bleek dat Mathieu de sterkste van het pak was.’

‘We waren hier vorig jaar, zonder Mathieu, ook al heel sterk, maar toen zat het ons in de finale niet mee. Vandaag liep het beter. In volle finale kon Mathieu zich loswrikken uit de kopgroep en kon hij alleen aan de Bosberg, de laatste beklimming van de dag, beginnen.’

‘De hele ploeg heeft het fantastisch gedaan. Ze hielden Mathieu netjes in de wedstrijd. We mogen tevreden terugblikken op onze Omloop Nieuwsblad. Ook positief is dat we deze openingsklassieker zonder kleerscheuren zijn doorgekomen. Wat ik Mathieu toeriep na de Bosberg toen hij de laatste kilometers aanvatte? Proficiat. Het was dan al duidelijk dat de zege voor hem was.’

VINCENT VAN HEMELEN: ‘DIT IS DE REDEN WAAR OM IK COUREUR BEN GEWORDEN’’

Knappe prestatie van Vincent Van Hemelen, die deel uitmaakte van de vroege kopgroep en uiteindelijk nog als negentiende finishte. ‘Het was voor mij de ideale dag. Ik zat mee voorin, ik heb niet teveel krachten verspild en ik zat in de trein met twee grote motoren waardoor ik wat extra seconden kon uitlopen. Ik voelde dat we een goed groepje hadden en dat we altijd redelijk wat snelheid haalden.’

‘Het peloton kwam niet meteen korter. Dat gebeurde eerder in schokjes. Door de wind was het erg hectisch. Je moet altijd afwachten hoelang je kan voorop blijven. Ik heb het geluk gehad dat de twee grootste motoren uit de koers ons op sleeptouw namen. Vermeersch en Van der Poel waren wat dat betreft aan elkaar gewaagd. Mathieu heeft door zijn klasse het verschil gemaakt op de Muur. Maar weinig renners kunnen hem dan volgen.’

‘Jij vertelt mij nu dat er achter mij veel gevallen werd maar daar heb ik niks van meegekregen. Dat is het voordeel van in de kopgroep te zitten. Ik heb geen last gehad van de regen. Ik hou wel van dit weer. In de regen en de kou ben ik altijd iets beter. Dit is de reden waarom ik coureur ben geworden en coureur wil blijven. Hier heb ik altijd van gedroomd. Deze dag ga ik nooit meer vergeten. De fans waren helemaal opgeladen vandaag. Het was van in het begin genieten. Dit was de max.’

‘Ik finishte nog mooi. Ik zat een beetje ingesloten in de sprint. Ik wou al vroeg aangaan maar ze deden de deur toe en vervolgens kwamen jongens zoals een Meeus op snelheid. Ik zat tegen de krampen aan en kon dus niet meteen versnellen. Ik weet dat ik goed ben maar ik ben ziek geweest in Bessèges. Hierdoor was ik op zoek naar de beste vorm. Vandaag was het de eerste dag dat ik me opnieuw op niveau voelde.’

‘Ik hoopte hetzelfde te doen als vorig jaar toen ik aan het seizoen begon en al direct op het podium mocht plaatsnemen. Nu moest ik effe zoeken maar de eerste klassieker kwam eraan en ik sta er opnieuw. Het is een goede timing geweest. Dit gaan niet veel mensen me nadoen. Ik ben heel blij dat ik dit kan. Ik weet dat ik rap met een fiets kan rijden maar het is niet altijd simpel tegen zulke sterke mannen.’

‘Je kan ook pech hebben. Het moet allemaal wat meezitten. Donderdag vertrek ik op stage naar Spanje. Ik keer terug tegen Nokere Koerse en nadien rij ik de E3 in Harelbeke en de Brabantse Pijl. Vervolgens neem ik deel aan koersen op een iets lager niveau. En nu zou ik graag een warm douchke nemen.’

Morgen staat Kuurne-Brussel-Kuurne op het programma. Op de persconferentie in Ninove gaf Mathieu van der Poel nog steeds geen uitsluitsel of hij wel aan de start zou verschijnen. Dat werd pas in de loop van de avond duidelijk. Of toch niet helemaal.

Uiteindelijk werd immers beslist dat Van der Poel niet zal deelnemen aan de 78ste editie van Kuurne-Brussel-Kuurne. In de loop van de dag werd even geopperd dat een deelname alsnog tot de mogelijkheden zou kunnen behoren.

‘Mathieu van der Poel trekt op stage na zijn winst in de Omloop Het Nieuwsblad. Het is jammer dat we hem niet aan de start krijgen van onze koers, maar het deelnemersveld is voldoende gestoffeerd om er toch weer een spannende wedstrijd van te maken’, meldde Peter Debaveye, de koersdirecteur van Kuurne-Brussel-Kuurne.

Zeer bizar want na zijn overwinning in Ninove zei Van der Poel nog dat hij tot aan de Tirreno in België zal blijven.

Vorig jaar ging de zege in Kuurne naar Jasper Philipsen. Hij troefde toen de Nederlander Olav Kooij en de Fransman Hugo Hofstetter af in een sprint.

Lucas Van Gils mooi tweede in Rwanda

Ondertussen heeft de opleidingsploeg van Soudal Quick-Step heeft een overwinning gevierd in de wielerronde van Rwanda (cat. 2.1). Dat gebeurde met dank aan de negentienjarige Braziliaan Henrique Bravo, die in hoofdstad Kigali meet naar winst in de zevende en voorlaatste etappe. Lucas Van Gils uit Weelde eindigde als tweede.

Diep in de finale van de 147 kilometer lange rit stak de beruchte Muur van Kigali, een steile kasseihelling die vorig jaar ook al in de grote lus van de wereldkampioenschappen was opgenomen. In de uitlopers daarvan reed Bravo weg uit een elitegroep. Aan de finish haalde hij het met kleine voorsprong, en boekte hij zo zijn eerste overwinning op profniveau.

Negen seconden na de aankomst van Bravo won Lucas Van Gils de oplopende sprint voor de tweede plaats. Henok Mulubrhan werd derde, klassementsleider Moritz Kretschy vijfde, en tweede Belg Duarte Marivoet uit Kontich (een ploegmaat van Van Gils) zesde.

Kretschy blijft met ruime voorsprong op kop van het klassement. De achttiende editie van de Ronde van Rwanda eindigt morgen met een korte etappe van 99 kilometer op een lokaal circuit dat grotendeels hetzelfde is als dat van het WK van eind vorig seizoen. De kasseiklim van Kimihurura is net als toen de scherprechter.

Edwin MARIËN

Foto’s RV – Malin Bruin – EM