Jarno Bellens uit Zonderschot rijdt zijn eerste gravelrace ooit, wint, en mag naar het WK in Australië

TURNHOUT – De Bolero Gravel Series 2026 ging vanochtend van start met Bolero Turnhout Gravel, de eerste kwalificatiewedstrijd in de Benelux voor het WK in Australië én tevens qualifier voor het EK in Houffalize.

Na het succesvolle BK gravel van 2024 en een mooie eerste editie van Bolero Turnhout Gravel vorig jaar was de Kaartenstad vandaag opnieuw het decor voor een gravel ride. De renners konden proeven van een parcours dat de Kempense ziel ademt: eindeloze zandwegen, brede bospaden en open veldstroken waar het pure gravelgevoel tot leven kwam.

Zo’n gravelwedstrijden heeft wat mysterieus over zich. Je krijgt amper tot geen informatie door, alleen de tussentijden kan je volgen maar wat er onderweg gebeurt: daar heb je het raden aan. Het was dus wachten op de na-wedstrijdbabbel om wat meer te weten te komen. Daarvoor zorgde Jarno Bellens, de renner uit de ploeg van Sven Nys, die met een halve minuut voorsprong won voor de Let Martins Pluto en Lander Loockx. Bellens was de enige Antwerpse renner in de top tien.

Bellens: ‘Met een tiental renners reden we in de aanval. Daar zijn vervolgens vier renners bijgekomen, waaronder mijn ploegmaat Robbe Mellaerts. Dat was meteen de beslissende vlucht. Op 25 kilometer van de finish is de finale begonnen. Ik heb het geluk gehad om een klein gaatje te kunnen slaan. Dankzij Robbe, die in de achtervolgende groep zat, konden we het perfecte teamspel spelen.’

‘Ik was donderdag het parcours gaan verkennen en ik kan wel een klein beetje sturen. Daardoor wist ik wat er ging komen. Je hebt hier twee delen waar ik gerust rond plaats twintig – 30 kon blijven zitten. Op de hele smalle stukken zorgde ik dat ik voorin reed. Mijn parcourskennis heeft wel voor de juiste schifting gezorgd. Ik zat daardoor bijna altijd mee voorin.’

‘Als je alles samenneemt dan denk ik wel dat mijn overwinning verdiend is. Het is nu dertien uur. Ik ga nog wat trainen en genieten van de zon. Dat is het leuke aan een wedstrijd in de ochtend, ook al ben ik om 5.30 uur moeten opstaan. En vervolgens train ik de volgende dagen stilletjes door tot aan de volgende wedstrijden.’

‘IK WOU EEN TWEETAL GRAVELWEDSTRIJDEN RIJDEN MAAR DE WEG BLIJFT HOOFDDOEL’

‘Onderweg zijn er naar het schijnt heel veel valpartijen gebeurd maar ik heb opnieuw geluk gehad dat ik bij niet één ervan betrokken ben geraakt. Een aantal ploegmaats van mij zijn wel tegen de grond gegaan. Ik heb er niks van gezien. Wanneer je goed vooraan rijdt, heb je daar geen last van.’

‘Er is enorm hard gereden: tegen 40 kilometer per uur. Dat is al redelijk stevig. Toen ik aan de start stond had ik niet meteen het idee dat ik zou kunnen winnen. Dit is mijn eerste gravelwedstrijd die ik ooit rij. Ik heb wel wat ervaring in de cross en ik sta ook bekend als hardrijder op de weg. Van de afstand en de aard van het parcours moest ik niet vrezen. Mijn coach zei dat dit echt een wedstrijd voor mij was om ‘een goede prijs’ te rijden en hij had gelijk.’

‘Ik ken wel een paar namen van gravelspecialisten. Ik was sowieso van plan om twee tot drie gravelwedstrijden te rijden maar wegwielrennen blijft het hoofddoel. We doen nu nog één of twee kermiskoersen en daarna gaan we op stage met heel de ploeg, inclusief de crossers. Vanaf mei volgt dan een zeer druk programma.’

Nog geen jaar geleden verbrak Bellens zijn amper twee maanden oude contract bij BEAT Cycling Club, zonder ook maar één wedstrijd te hebben gereden. Er zijn daar een aantal zaken gebeurd waar ik nu niet verder op in ga gaan. Het werd allemaal teveel. Ik ben er te vroeg naar toegetrokken. Achteraf had ik beter gewoon beter een jaar gewacht en dan onmiddellijk bij Baloise getekend.’

‘Het woog op mijn trainingen, mijn relatie met mijn vriendin en mijn werk. Ik trok terug naar het Statego Cycling Team en vervolgens naar Team Baloise Verzekeringen Het Poetsbureau Lions. Ga ik daar eeuwig en altijd blijven? We zullen zien wat er uit de bus komt. Ik zit er nu goed. Het is een heel familiale ploeg. De sfeer is uitstekend en het is superplezant.’

‘Mijn programma kan ik gedeeltelijk zelf kiezen. Dat gebeurt 50-50. Eric Braes en Sven Nys bekijken dat wel maar we krijgen onze vrijheid. Ik mag nu naar het WK gravel. We gaan bekijken of het doenbaar is. Ik zou heel graag Australië willen doen. Naast fietsen zou ik het land willen ontdekken.’

Edwin MARIËN