Jana Van Lent (Bornem) telt af naar WK, Tim Van de Velde (Katelijne) hoopt erbij te zijn

HEIZEL – Eerste dag van de Belgische kampioenschappen atletiek met – naar slechte gewoonte – enkel wat mama’s, papa’s en lieven op de tribune. Jammer, want onze atleten verdienen meer. Indien het een beetje meezit mag een delegatie van een 30-tal atleten – alle estafetteteams wisten zich te plaatsen – binnen een dikke maand afreizen naar Tokyo voor het WK.

Naar Belgische normen ook veel persbelangstelling maar die journalisten hadden enkel oog voor Nafi Thiam. Na een maandenlange afwezigheid maakte zij haar wederoptreden in het verspringen dat ze won met een sprong van 6m48, zeven centimeter beter dan op de Spelen in Parijs. Morgen treedt ze aan op de 100 meter horden. De beste prestatie vandaag kwam op naam van hoogspringster Merel Maes van AC Maasland die over 1m97 ging. Alleen Nafi Thiam en Tia Hellebaut deden als Belgische atletes ooit beter.

Maar wij gingen uiteraard voor de Antwerpse atleten. De ene zilveren medaille is de andere niet. Simon Verherstraeten uit Kessel eindigde tweede op de 100 meter. Net als in de reeksen moest hij ook in de finale zijn meerdere erkennen in Emiel Botterman, die finishte in 10.28 en daarmee Verherstraeten driehonderdsten voorbleef. Die liep na afloop te balen. Zijn tijd ligt ver boven de limiet voor Tokyo dus moet hij hopen om zijn deelname veilig te kunnen stellen via de ranking. Toch blijft hij ver onder het niveau dat hij vorig jaar haalde.

Wie wel kon lachen is Jana Van Lent uit Mariekerke (Bornem). Haar grote rivale op de 5 000 meter is Elise Vanderelst en die haalde het ook. De derde kanshebster, Lisa Rooms, liep veel aan de leiding en dat kwam haar duur te staan. Op 300 meter voor het einde gaf Vanderelst plankgas om te winnen in 15.07.38. Van Lent – die loopt voor het Brusselse Excelsior – kon het allemaal niet deren. Het BK was geen prioriteit. Zij telt al af naar het WK.

Van Lent: ‘Ik weet niet of ons duel spannend was voor de toeschouwers. Ik beoordeel zo’n wedstrijd subjectief. Uiteindelijk is het uitgedraaid op een sprint wat op zich wel goed is want ik wou mijn snelheid  eens testen. Ik zit volop in mijn voorbereiding richting Tokyo. Daar kijk ik enorm naar uit.  Ik wist dat het een taktische race ging worden. Ik had dit scenario wel verwacht.’

‘Elise en ik  zijn aan elkaar gewaagd. Als ik het tempo van in het begin hoog had gelegd had ik meer kans gehad maar voor mij kwam het er alleen op aan om die snelheid te testen. Dit BK was dan ook geen doel voor mij. Sinds ik de selectie binnen heb ben ik enkel en alleen gefocust op Tokyo. Ik ben al zeker van een plek op de 5 000 meter doordat ik de limiet liep. En mijn plaats op de ranking is goed zodat ik ook mag hopen op een deelname aan de 10 000 meter.’

‘Indien alles normaal verloopt ga ik op die twee afstanden ook deelnemen . Dit seizoen heb ik onbedoeld veel gelopen. Ik ben wel niet in elke wedstrijd tot het uiterste gegaan. Ik heb ook deelgenomen aan het EK op de weg maar het is niet zo dat ik dat frequent doe. In de zomer blijf ik me toeleggen op de piste en in de winter op de cross. Voor mij is dat een leuke afwisseling.’

‘De volgende weken loop ik geen wedstrijden meer. Ik ga enkel trainen. Ik weet ook nog niks in verband met de Memorial eind deze maand. Ik weet zelfs niet welke nummers er gelopen worden. Ik wacht wel af. Het is wel duidelijk dat ik uitkijk naar het WK.’

‘DIT WAS VOORAL EEN MENTALE OVERWINNING DIE MEER WAARD IS DAN DE TITEL’

Een atleet die dolblij was met zijn overwinning op de steeple was Tim Van de Velde uit Sint-Katelijne-Waver. De loper van Duffel AC won in 8.28.23.

Van de Velde: ‘Ik ben Belgisch kampioen. Dat geeft een fantastisch gevoel. Ik heb nog niet zoveel titels. Ik heb er nog maar eentje. Het is al zolang geleden dat ik niet meer weet wanneer dat was (in 2021, EM). De jaren nadien heb ik het BK altijd gemist. Vorig jaar ontbrak ik door mijn val op het EK waarbij ik mijn sleutelbeen en mijn schouderblad brak. Mentaal was het heel zwaar om dat drama te verwerken.’

‘Ik heb in het begin van het seizoen nog een aantal steeples geprobeerd met hetzelfde resultaat: ik voel me keigoed maar het kwam er niet uit. Op andere afstanden ging het ook want ik liep mijn beste tijden ooit op de 1 500 en de 3 000 vlak. Op de steeple bleef ik met een trauma zitten. Ik sprong met angst over de balken. Dat kruipt in de benen. Dan kom je geen centimeter meer vooruit. In de steeple is dat niet zo tof want dan word je eens zo hard terug geslagen. Daarom is mijn overwinning van vandaag vooral ook een mentale overwinning. Dat vind ik belangrijker dan de titel.’

‘In normale omstandigheden doe ik altijd mee voor de titel. Maar dan moet alles goed verlopen en dat is een hele  tijd niet meer gebeurd.   Dit doet enorm deugd. Ook tijdens de laatste kilometer kon ik nog goed springen en voelde ik opnieuw de nodige kracht. Dat geeft me vertrouwen voor de volgende weken.’

‘Vandaag liepen we met een pacemaker. Die heeft 1 900 meter getrokken. Vervolgens heeft Remi (Schyns) nog 200 meter gehaasd en dan vond ik het ogenblik aangebroken om het ook te proberen. Ik ben over iedereen  gelopen en heb de laatste twee ronden voor mij genomen. Ik voelde dat ik de iets betere was. Ik heb de laatste ronde nog wat extra doorgetrokken. Ik heb niet achterom gekeken maar ik wist dat ik een gat had. Dat gaf wel een beetje vleugels. Ik had een heel goede techniek. Daar heb ik nog wat extra meters mee gepakt voor de laatste waterbak en tijdens de laatste rechte lijn heb ik vooral genoten.’

‘Er wordt de laatste jaren meer en meer met een haas gelopen op kampioenschappen, zeker wanneer er nog limieten worden nagejaagd. Een BK brengt heel veel punten op voor de worldranking. Ik moet nog twee steeples lopen om kans te maken op een WK-deelname. Ik weet wat me te doen staat de komende weken. Ik ga nog wedstrijden proberen te regelen en hopelijk goede prestaties leveren en – wie weet – op de ranking nog wat plaatsen winnen.’

‘Ik ga volgende week IFAM lopen in Oordegem. Het is een tijdje geleden dat ik daaraan heb meegedaan, ook omwille van de andere doelen die ik had gesteld tijdens het begin van het seizoen. In Oordegem heb ik overigens ooit mijn eerste Europese limiet gelopen. Het is fijn om daar terug naartoe te gaan. Ik twijfelde nog of ik 1 500, 3 000 of 3 000 steeple ging doen. Ik liet alles afhangen van vandaag. Ondertussen ben ik overtuigd dat mijn benen de steeple aankunnen en nu ga ik er gewoon van genieten.’

‘Normaal ben ik een zelfzeker persoon. Ik waag me wel eens aan gedurfde uitspraken. Nu hoop ik zo dicht mogelijk bij mijn record te lopen, een goed gevoel te hebben en eventueel het WK te lopen want die ranking blijft in mijn achterhoofd zitten. Ik werk vooral naar volgend jaar toe. Het komt allemaal wel goed.’

Morgen tweede dag met nieuwe mogelijkheden voor Verherstraeten, die het wel moet opnemen tegen Alexander Doom op de 200 meter en quasi zekere winst voor Paulien Couckuyt uit Aartselaar die met 56.27 makkelijk de finale van de 400 meter horden haalde.

Edwin MARIËN