Gella Vandecaveye over haar rol bij Jims Schoten en haar kijk op de voorbije Winterspelen

SCHOTEN – Jims Schoten onderging de voorbije drie maanden een totaalrenovatie en kreeg een vernieuwde invulling, met extra aandacht voor begeleiding, functioneel trainen en herstel. Met die heropening zet Jims in Schoten een volgende stap binnen Jims’ gezondheidsvisie, waarin sport, gezondheid en welzijn nauw met elkaar verbonden zijn. Je kon er alles al over lezen in Volledig vernieuwde Jims Schoten verbindt sport, gezondheid en welzijn

Vandaag vond de heropening plaats. We ontmoetten er Gella Vandecaveye, viervoudig Olympiër in het judo en tweevoudig medaillewinnaar. Wat is haar rol binnen Jims (Schoten)?

‘Ik werk voor Jims België. Ik sta in voor de pr, de promotie, de netwerking en de hospitality.  Telkens er een nieuwe vestiging wordt geopend nodig ik de burgemeester, de schepen van sport en de lokale pers uit om de clubopening feestelijk in te luiden. Ik werk ook naar bedrijven toe. De underscore van Jim is ‘From fitness to healthness’. Ze bieden veel meer aan dan een gewone fitnessclub.’

‘Je krijgt er een totale begeleiding en de nadruk ligt op gezondheid, fitheid, herstel en preventie. Je moet niet alleen ‘na’denken, je moet ook ‘voor’denken. Ik kom uit de sportwereld. De topsport ligt al lang achter mij maar ik weet wel wat een mens moet doen om fit en gezond te blijven en zich goed in zijn vel te voelen. Ik ben al 21 jaar gestopt en heb een heel netwerk opgebouwd.’

‘Jims is een klant die me op het lijf geschreven is. Het is een levensmissie om gezond te blijven en te bewegen. Ik train niet meer. Dat heb ik genoeg gedaan. Ik heb jaren keihard getraind. Maar ik wil wel bewegen om mij goed te voelen in mijn bovenkamer. Ik betrek bedrijven bij Jims want ook zij zetten hard in op wellbeing. Ik regel teambuildings en geef persoonlijke begeleiding.’

‘Ik geef hier zo dadelijk nog een ‘small group’-training. Dat is geen één-op-één-begeleiding maar een één op vier of vijf. Ik sla dan een babbeltje met de mensen en probeer hen te motiveren. Dat doe ik wel graag. Hiervoor werkte ik voor NRG, de keten die door Jims werd overgekocht. Ik doe dit drie jaar. Voordien heb ik nog voor een andere fitnessketen – Passage Fitness First –  gewerkt.’

‘Jims is de fitnessmarkt aan het veroveren met een mooi en groot aanbod, meer dan die andere Hollandse keten. De verhouding prijs-kwaliteit zit ook goed. En je merkt het: het zit hier quasi vol. Het is weliswaar de eerste avond van de nieuwe week. Na het weekend hebben de mensen goede voornemens maar het is ook spitsuur (18 uur, EM).’

‘Sommigen komen na het werk, anderen voor hun werk. De clubs zijn vroeg open. Hier kan je al terecht vanaf vijf uur. Met een QR-code geraak je dan al binnen. Straks zijn er nog verschillende groepslessen. Dat trekt ook altijd veel volk.’

‘Ik ben met allerlei dingen bezig maar mijn doelgroep zijn bedrijven. Ik organiseer vooral pr- en promotionele activiteiten maar steeds geloofwaardig. Daarbij zitten heel veel teambuildings. Dat kan zowel voor het eigen personeel zijn of extern, naar klanten toe. Bedoeling is om te netwerken, prospecteren, mensen koppelen: dat doe ik wel graag. Ik ben een bruggenbouwer.’

‘DE STERKSTE ATLETEN HEBBEN GEEN TEGENSLAG.’

‘Ik betrek de club bij het gebeuren, zoals hier in Schoten de clubmanager en de regiomanager. Zij zijn immers de gastvrouwen. Ik ben iemand die de dingen faciliteert, die mensen in de spotlights zet. Ik heb er genoeg in gestaan. Ik heb dat eigenlijk niet meer nodig maar toch komen mensen nog altijd naar mij, wat op zich goed is.’

‘Ik ben naar de Spelen geweest met mensen van Belfius Vilvoorde-Tervuren. Dat is ook een vorm van klantenbinding. Het was een fantastische groep. Ik kon er optreden als gastvrouw. Ik animeerde de mensen met mijn anekdotes en mijn verhalen. Het Olympisch gegeven is voor mij natuurlijk de Heilige Graal.’

‘Het was de eerste keer dat ik op de Winterspelen was. Ik nam vier keer deel aan de Zomerspelen en was nadien begeleider op de Spelen van Peking, Londen en Parijs. De prestaties van de Belgen waren onvoldoende in Milaan Cortina. We hadden de grootste delegatie ooit. Als de bal had gerold hadden we veel kans gehad maar de bal heeft niet gerold. We hebben één geluksmedaille, een toevalstreffer.’

‘Met alle respect maar de favorieten voor een medaille hebben het – om welke reden dan ook – laten afweten. Heel jammer. Ik volg het hard. Ik supporter. Ze hebben wat tegenslag gehad maar ‘den beste heeft altijd chance.’ De sterksten hebben geen tegenslag. Ik vind het zeer jammer voor Hanne Desmet, Bart Swings en Kim Meylemans. Er is altijd wel een uitleg maar ‘Les excuses sont faites pour s’en servir.’’

‘Ik hoorde Cédric (Van Branteghem, EM) en Jean-Mi (Saive, EM) zeggen dat ze tevreden zijn over top acht-plaatsen maar er is geen enkel ander land waar men daar belang aan hecht. Dat gebeurt alleen in België. De Zomerspelen daarentegen waren succesvol met onze tien medailles. Dankzij Cédric en Jean-Michel is er wel een nieuwe, jongere vibe gekomen bij het BOIC. De ex-Olympiërs worden meer bij de Spelen betrokken nu.’

‘De merchandising zie je overal. Je herkent de Belgen. Dat is op zich heel goed. We zijn geen wintersportland alhoewel we de voorbije jaren met een aantal toppers goed gepresteerd hebben. Maar wanneer het echt om de knikkers ging hebben ze het niet gedaan op deze Spelen. Anderzijds moeten we zeggen dat Armand Marchant in het skiën voor een  historische prestatie heeft gezorgd door vijfde te eindigen. We hebben tenslotte geen bergen, behalve Carlsberg.’

‘Je had Maximilien Drion die zei dat hij voor een medaille ging zorgen maar ook hij is door de mand gevallen. Of we geen Jean-Marie Dedecker missen? Jean-Marie zou heel streng zijn. Maar terecht. Natuurlijk hebben we te weinig wintersportinfrastructuur. Dat is een groot hiaat. Maar de mentaliteit in Nederland is helemaal anders dan bij ons. Men is er veel kritischer. Hier probeert men dingen te verzachten maar als het slecht is moet je de zaken durven benoemen. Met zo’n delegatie moet je beter doen dan vier jaar geleden. Tijdens de Zomerspelen lukte dat. Nu niet.’

Edwin MARIËN