Fantastische besttijd voor Paulien Couckuyt (Aartselaar). Simon Verherstraeten (Nijlen) neemt weerwraak met goud.

HEIZEL – Het was me het dagje wel op de tweede dag van de Belgische atletiekkampioenschappen. Het leek wel of tal van atleten tot nu gewacht hebben om te knallen.

Wie niet knalde was Nafi Thiam, die na het verspringen van gisteren vandaag deelnam aan de 100 meter horden. Na een matige zevende tijd in de reeksen (13.91, zevenhonderdsten boven haar besttijd) gaf ze op in de finale. Ze had haar start gemist en wou geen risico’s nemen.

Michael Obasuyi liep de WK-limiet op de 110 meter horden (13.22, terwijl de limiet 13.27 is). Camille Laus was de eerste Belgische in 23 jaar die onder de twee minuten liep op de 800 meter: 1.59.96. Alleen Sandra Stals deed ooit beter.

Imke Vervaet lukte een toptijd op de 200 meter ( 22.63). Ze rukt op naar de tweede plaats op de Belgische all-time ranking en moet enkel nog Kim Gevaert voor zich dulden.

En wat dan gezegd van ‘onze’ Paulien Couckuyt? De atlete uit Aartselaar, aangesloten bij VAC Vilvoorde, won de 400 meter horden in 54.45. Ze verbeterde met twee honderdsten haar vier jaar oude persoonlijk record, dat op de Spelen in Tokyo nog een nationaal record was.

Ondertussen zijn Hanne Claes en Naomi Van den Broeck voorbij Couckuyt gegaan op de Belgische all-time ranking, maar dat neemt niet weg dat het een hele prestatie is dat Paulien er weer staat na een afgescheurde kruisband. Couckuyt was eerder al geplaatst voor het WK in september, maar in deze vorm kan ze daar misschien wel op een finale mikken. Vier jaar geleden op de Spelen in datzelfde Tokyo greep ze als negende nog op een haar na naast de finale.

Couckuyt: ‘Ik had deze tijd nog niet verwacht. Ik leef toe naar Tokyo maar had niet gedacht dat ik vandaag mijn persoonlijk record zou verbreken. Dit betekent heel veel voor mij. Ik heb een moeilijke periode achter de rug en daarom doet dit zoveel deugd. En vanaf nu kan het alleen maar beter worden.’

‘Na mijn operatie aan de kruisbanden twijfelde ik eraan of ik mijn record van in Tokyo nog ooit zou verbreken. Dat dit nu al gebeurt is voor mij verbazingwekkend.’

‘Ik heb altijd wel wat last van blessures maar we hebben heel hard gewerkt op die kwaaltjes. Ik heb goed kunnen doortrainen en vandaag zag je het resultaat. Mijn coach en ik maken een planning op en daarnaast heb ik een kinesitherapeut die ziet wat mijn zwakheden zijn. Die pakken we dan samen aan na onderling overleg.’

‘Ik voelde me sterk vandaag. Ik had een goed en uitdagend doel voor ogen en dat heb ik wel echt nodig om het beste uit mezelf te halen. Gisteren won ik ook met gemak. Ik vind het wel jammer dat Naomi Van den Broeck voor de 400 meter vlak koos (en won, EM). Anders was het een gevecht tussen ons beiden geweest. Ik keek daar echt naar uit maar ik heb mezelf kunnen overtuigen om mijn eigen tempo te lopen en dat is gelukt.’

‘Normaal kan ik het beste uit mezelf halen als ik een heel hoog doel heb en iemand naast mij zie maar alles kwam heel goed uit vandaag. Ik heb echt alles gegeven en ik ben bijzonder trots op mezelf.’

Tijdens de winterperiode vertrouwde Paulien me toe dat ze – door haar vroege kwalificatie voor het WK – op een andere manier naar Tokyo kon toewerken dan naar andere kampioenschappen. ‘Dat is ook zo gebeurd. Natuurlijk wil er op het WK heel goed staan. Daarom moet ik sowieso veel druk op mezelf zetten.’

‘Ik weet niet welke wedstrijden ik nog ga lopen vooraleer Tokyo eraan komt. Hopelijk kan ik meedoen aan de Memorial Van Damme. Daarna is het knallen op het WK.’

Ik ergerde me te pletter in plaats van de atletes. De wedstrijd moest om 18 uur van start gaan. De deelneemsters namen om 17.55 uur hun plaatsen in maar stonden er vervolgens nog tien minuten in de wind omdat de organisatoren het nodig vonden om nog vier medailleuitreikingen in te lassen. ‘Het was een heel chaotisch kampioenschap. We hadden nauwelijks plaats om op te warmen. Er was heel veel lawaai. Het was dus niet zo ideaal.’

‘HET WAREN FRUSTRERENDE MAANDEN MAAR NIET ELK SEIZOEN KAN ZO GOED ZIJN ALS VORIG JAAR’

Gisteren beschreven we nog hoe Simon Verherstraeten uit Bevel, aangesloten bij Lyra -Lierse, baalde na zijn tweede plaats op de 100 meter. Vandaag herpakte hij zich en hoe. Hij won de 200 meter in 20.68 en liep hiermee 56 honderdsten sneller dan Alexander Doom die zesde werd.

Verherstraeten: ‘Ik had stiekem gehoopt om nog iets sneller te lopen maar de wind is ‘all over the place’. Ik mikte op een tijd in de 50, één tiende rapper dus maar ik ben blij dat ik gewonnen heb na wat me gisteren overkwam. Toen was ik echt teleurgesteld. Ik was heel blij voor Emiel (Botterman, EM) en voor de Falcons maar zeker niet met mijn eigen prestatie. Vandaag is dat helemaal anders.’

‘Dit geeft perspectieven om in Tokyo – met de ploeg – zo goed mogelijk voor de dag te komen. Ik heb na de World Relays moeite om mijn topvorm terug te vinden. Ik weet niet hoe het komt. Het is moeilijk om er de vinger op te leggen. Het waren frustrerende maanden. Maar niet elk seizoen kan zo goed zijn als dat van vorig jaar.’

‘Dat was waanzinnig. Ik heb op training laten zien dat ik die tijden terug in mij heb maar het komt er gewoon niet uit. Ik hoop in Tokyo heel goed te lopen met de ploeg. Volgend jaar geef ik er dan opnieuw een lap op zodat ik terug omhoog kan.’

‘Na mijn prestatie van gisteren heb ik geslapen maar het was niet superdenderend. Ik dacht voortdurend ‘Kut. Kut. Kut.’ Dat kan je beter niet schrijven. Ik heb veel nagedacht en gevraagd hoe het kwam dat ik die vorm niet heb en geen 10.20 of 10.15 loop. Maar vanochtend wist ik dat ik vandaag gewoon wou winnen. That’s it.’

‘We gaan nu heel veel trainen met de ploeg. We hebben een zeer goed team. Ik hoop dat we nog eens een Belgisch record kunnen lopen want elke keer, elk halfjaar, stijgt ons niveau. Mensen moeten vertrouwen in ons hebben. We gaan de volgende jaren nog echt zotte dingen doen. Na het WK Relays is iedereen zijn eigen weg opgegaan. En dan was het uitkijken wie individueel de snelheid haalde en bij wie  de snelheid omhoog moest. Dat is gelukt dus ik denk dat we er goed voorstaan.’

Edwin MARIËN