Arthur Janssens (Noorderwijk) tevreden, Thomas Verdonck (Ravels) kende alleen maar pech
MIDDELKERKE – Filippo Grigolini heeft zich in Middelkerke tot Europees kampioen veldrijden bij de jongens junioren gekroond. De zeventienjarige Italiaan haalde het in de eerste wedstrijd van de dag voor zijn landgenoot Patrik Pezzo Rosola.
Onze landgenoot Giel Lejeune pakte het brons. Hij bezorgde de Belgische delegatie in Middelkerke een tweede medaille, na het brons bij de mannen beloften gisteren van Kay De Bruyckere.
Op het militair domein van Lombardsijde lieten de Belgen zich niet verrassen in de beginfase. Lejeune was samen met Jari Van Lee, Brent Lippens en Lars Corsus uit Wiekevorst goed weg, maar kwam al snel alleen te zitten in de kopgroep.
Daar had hij het gezelschap van Grigolini en Pezzo Rosola en de Nederlander Delano Heeren, die even later wel moest lossen. De Franse vice-wereldkampioen Soren Bruyere Joumard had zijn start volledig gemist en zou geen rol van betekenis meer spelen.
Lejeune moest dus opboksen tegen twee Italianen en zette Grigolini en Pezzo Rosola onder druk in het loopwerk. De zeventienjarige renner uit Rotselaar kon zijn inspanningen echter niet volledig doortrekken en moest in de voorlaatste ronde zelf plooien bij een versnelling van Grigolini.
De Italiaan reed solo naar de Europese titel en zag zijn landgenoot Pezzo Rosola in de achtergrond nog de sprint om het zilver winnen tegen Lejeune. Van Lee eindigde als tweede Belg op de achtste plaats. Arthur Janssens uit Noorderwijk werd dertiende op 2’15”, Corsus 31 ste op 4’01” en Thomas Verdonck uit Ravels 34 ste op 4’11”.
Grigolini volgt op de erelijst van het EK bij de junioren een andere Italiaan, Mattia Agostinacchio, op. Die gaf zijn palmares dit jaar een nieuw gouden randje met winst gisteren bij de mannen beloften.
Janssens: ‘Ik mag tevreden zijn over mijn wedstrijd. Ik eindig binnen de top vijftien. Vooraf had ik weliswaar gezegd dat top tien een doel was maar het was mijn eerste internationale wedstrijd. Dan weet je niet goed wat je moet verwachten en wie er goed gaat zijn. Ik had een goed gevoel en daar mag ik tevreden mee zijn.’
‘Het was een loodzware wedstrijd. Ik ging goed weg vanop de vijfde startrij. Vanaf dan kwam het erop aan om foutloos te blijven. Ik heb heel de wedstrijd op de limiet gereden. Ik gaf ‘vollen bak’. Dan is het moeilijk van geen fout te maken maar dat is redelijk goed gelukt.’
‘Ik ben redelijk goed aan het seizoen begonnen. Ik heb kunnen flirten met het podium. Het was net wel, net niet. Ik ben tevreden maar het seizoen is nog lang en ik hoop nog een paar overwinningen te kunnen behalen. Het is mijn bedoeling om alle wereldbekers mee te doen en de kampioenschappen en tot nu toe ben ik goed bezig.’
Verdonck: ‘De wedstrijd verliep wel goed. Het was een hectische start maar dat wist je op voorhand. Tijdens de eerste twee ronden moest ik erin komen. Ik heb geen risico’s genomen door mensen op domme plekken voorbij te steken in het zand. Toen we de derde ronde ingingen vielen er renners voor mij. Ik viel over hen heen. De renners die achter mij kwamen vielen dan weer op mijn fietsversnelling. Ik moest verder met de fiets op mijn schouder maar ik had nog niet door dat mijn apparatuur helemaal schuin stond.’
‘Vervolgens reed ik bergop en toen schoot mijn ketting meteen tussen mijn spaken. Ik stond helemaal op mijn kleinste verzet. Ik moest keihard trekken en kreeg de ketting er amper uit. Ik heb toen zeker een minuut verloren. Ik wist dat de cross toen over was. Ik heb nog van fiets gewisseld en ben alles blijven geven maar het was te laat.’
‘Het jammere aan deze cross is dat wanneer je pech hebt, je het meteen mag vergeten. Het kan gebeuren maar het is spijtig dat het vandaag moest zijn. Ik had gehoopt op een plek bij de top twintig. Maar mijn eerste doel was vooral plezier maken. Het is mijn eerste EK. Op zich ga ik met een tevreden gevoel naar huis want de benen waren wel OK.’
‘Mijn seizoen was heel goed begonnen tot ik een tandvleesontsteking kreeg. Dat was heel pijnlijk. Zonder dat ik het besefte verloor ik er heel wat energie door. Ik herstel heel slecht. Op de wedstrijden die daarop volgden reed ik niet goed. Het was lastig om opnieuw de goede benen te vinden maar ze komen misschien nog terug.’
‘Ik weet nog niet helemaal wat ik nu ga doen. Misschien ga ik een paar weken rusten. Vervolgens gaat het richting Spanje om goed te trainen en dan zie ik wel.’
Edwin MARIËN
