100 jaar Scheldeprijs in Schoten en ondertussen al acht jaar in Terneuzen. Een goed idee?

SCHOTEN – Vandaag werd de 114 de Scheldeprijs gereden. Voor de 100 ste keer kwamen de renners aan in Schoten. Een heus huzarenstukje voor een gemeente van 35 000 inwoners. De start werd gegeven in Terneuzen, goed voor 56 000 zielen. Terwijl iedereen een mening heeft over zin en onzin van de start van de Ronde van Vlaanderen in Antwerpen, kan niemand een andere aankomstplaats voor de Scheldeprijs bedenken dan Schoten. Het kostenplaatje voor de gemeente ligt iets lager. Antwerpen moest 500 000 euro ophoesten, Schoten 100 000 euro. Wij gingen vanochtend ons licht opsteken in Terneuzen en vanmiddag in Schoten.

LASZLO VAN DE VOORDE (PVDA-GL), WETHOUDER VAN SPORT IN TERNEUZEN: ‘VOOR ONS IS DE BAND MET VLAANDEREN BELANGRIJK’

‘Het is de achtste keer dat de start van de Scheldeprijs op ons grondgebied plaatsvindt. Wij proberen altijd wel ‘een’ koers hierheen te halen. De Renewi-Toer is hier ook een keertje geweest. We positioneren ons als wielerstad en de Scheldeprijs is daar ondertussen onlosmakelijk aan verbonden.’

‘Het deelnemersveld is altijd erg indrukwekkend. Als je topsport van zo dichtbij meemaakt, voel je die energie zelf ook. Het laat zien wat je met doorzettingsvermogen en passie kan bereiken. Dat werkt aanstekelijk. Het inspireert om zelf ook sportieve stappen te zetten, groot of klein.’

‘We kunnen weliswaar niet uitpakken met tv-beelden van onze regio maar voor ons is de band met Vlaanderen belangrijk. Verder kiezen wij ervoor om topsport te promoten en op die manier Zeeland in de kijker te zetten. Zeeland heeft nog meer in petto. Denk maar aan het WK veldrijden in buurgemeente Hulst. We zijn zelf heel actief in het 3×3 basketbal. En we hebben HSV Hoek dat het niet onverdienstelijk doet in het voetbal. Zij spelen weliswaar niet in de eredivisie maar we zijn bijzonder trots op hen.’

‘Omdat de Westerscheldetunnel volgend jaar vier maanden dicht zal zijn, moeten wij uitwijken naar Middelburg als startplaats. En het jaar nadien willen we zo snel mogelijk weer hier geraken. Het staat nog niet 100 procent vast dat het Middelburg wordt maar ik ga er wel vanuit.’

‘Het enthousiasme is in ieder geval groot. Het kan niet meer misgaan. En nadien is de koers  hier opnieuw welkom. We gaan ons kindje echt weer claimen, hoor. De start moet terug komen. We zijn zo aan de Scheldeprijs verknocht geraakt dat het niet anders kan. We hebben een goed huwelijk. Wat mij betreft gaat de wedstrijd nog heel vaak van hieruit starten.’

PAUL DE SWAEF (N-VA), SCHEPEN VOOR SPORT IN SCHOTEN: ‘VEEL MEER DAN EEN WIELERWEDSTRIJD’

‘De Scheldeprijs is voor de Schotenaars veel meer dan gewoon maar een wielerwedstrijd. Voor vele inwoners is dit gewoon nostalgie. Heel wat mensen komen naar hier om herinneringen op te halen. Bovendien is het een prachtige koers met de nodige sensatie en spanning. Kortom, vandaag beleven we hier – net zoals alle voorgaande jaren – een waar volksfeest.’

‘Op deze dag wordt Schoten op een mooie manier in de picture geplaatst. En ook voor het toerisme in onze gemeente is de wielerwedstrijd mooi meegenomen. Wij hebben niet zoveel trekpleisters als Antwerpen maar we hebben wel kasteel Vordenstein, dat tot één van de tien mooiste kastelen van de wereld werd uitgeroepen. Dit pareltje trekt elk jaar elk veel volk.’

‘Het verhaal van de Scheldeprijs in onze gemeente begon 100 jaar geleden met een Schotenaar die zijn tijd vooruit was: Stan ‘Stanneke’ De Deken, bediende op het gemeentehuis en visionair wielerliefhebber. Toen de Scheldeprijs op sterven na dood was, overtuigde hij samen met Sportwereld-journalist Achiel Willemsen het gemeentebestuur om de koers naar onze gemeente te halen.’

‘Dankzij zijn vastberadenheid werd Schoten de vaste thuishaven van een wedstrijd die anders misschien verdwenen was. Het is een verhaal dat we nog altijd koesteren. Sinds die eerste aankomst in 1926, gewonnen door de amper negentienjarige Jef Dervaes, is de Scheldeprijs uitgegroeid tot een internationaal topsportevenement. Rond de koers valt nu veel te beleven.’

‘Sinds de Scheldeprijs een nieuwe look heeft gekregen zijn er minder doortochten op de Churchillaan. Dat klopt. Maar uiteindelijk zien de toeschouwers de mannen toch viermaal passeren. En, wat ik echt belangrijk vind, er zijn ook vier doortochten van de vrouwen. Onze vrouwenkoers heeft trouwens een upgrade gekregen. Van ’s middags tot ’s avonds vallen hier allerlei dingen te beleven.’

‘De plaats op de kalender is ideaal, drie dagen na de Ronde van Vlaanderen. De koers leeft in onze gemeente en daarom zetten we er ook zoveel op in. Heel wat mensen van het gemeentepersoneel zijn voortdurend in de weer. Wij betalen 100 000 euro maar doen veel meer dan dat. De politie heeft vooral een controlerende functie. Personeelsleden zorgen meer dan een week lang voor de opbouw en voor alle elektriciteit bijvoorbeeld.’

‘We zijn blij met onze plaats op de kalender. Zeven jaar geleden moest er voor een nieuw contract onderhandeld worden en wij hebben een schietgebedje gedaan opdat de Scheldeprijs toch maar hier én op dezelfde datum zou starten.’

‘Ik weet zelfs niet of er toen andere kandidaten waren. Zowel Wouter Van den Haute als Thomas Van Den Spiegel zijn al een paar keer komen kijken en zegden dat we trots mochten zijn op onze organisatie. Met noemt ons het WK voor de sprinters. Daar mogen we best mee uitpakken.’

RENE VERMEIREN, MENSELIJKE ENCYCLOPEDIE, OOK OVER DE SCHELDEPRIJS: ‘NOSTALGIE NAAR TOCHT DOOR DE KEMPEN’

René Vermeiren woont in de Noorderkempen maar weet alles over de Scheldeprijs in Schoten, waarmee hij al jarenlang een innige band heeft. Je kan hem kennen als voormalig speaker bij heel wat wielerwedstrijden en in het Sportpaleis, nu de AFAS Dome.

‘Eind 1990 werd ik door Hector Jansen, de toenmalige organisator, gevraagd om speaker te worden van de Scheldeprijs van 1991. Ik werd toen meteen bestuurslid, waardoor ik betrokken was bij de organisatie. Dat doe ik nog steeds. Ik verleen nog altijd hand- en spandiensten, ik vul de gaatjes op en ik hou ook het archief bij. Alles wat met de Scheldeprijs te maken heeft heb ik gearchiveerd.’

‘Vandaag, op de wedstrijddag, heb ik niet meteen een functie. Hier in de perszaal heb ik vanmorgen mensen de weg gewezen naar de plek waar ze moesten zijn. Morgen maak ik een kort verslag over de wedstrijd van vandaag en dat gaat dan, samen met enkele foto’s, weer het archief in.’

‘Ook 36 jaar geleden was de Scheldeprijs een vrij grote koers. Ook toen werd ze in het voorjaar gereden maar wel meer op het einde van april. De Scheldeprijs zwemt traditioneel tussen de monumenten. Het is de Antwerpse pijler van Flanders Classics. De Scheldeprijs heeft een boost gekregen in 2010 toen de wedstrijd werd opgenomen in de cyclus van Flanders Classics.’

‘De Scheldeprijs wordt georganiseerd tussen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Iedereen met naam en faam in het wereldwereldje is aanwezig in Vlaanderen. Het publiek is top in de periode tussen In Flanders Fields en Parijs-Roubaix. De Scheldeprijs zit goed op de kalender. Elk voordeel ‘heb’ zijn nadeel. Er zijn een aantal renners die zich sparen voor Parijs-Roubaix en daarom niet aantreden.’

‘Maar goed, als het geen spurters zijn kunnen ze hier weinig komen doen. We hebben in het verleden nog meegemaakt dat een Cancellara en een Boonen kwamen meerijden om hun benen warm te draaien met het vooruitzicht op Parijs-Roubaix. Vandaag zou dit een mooie gelegenheid geweest zijn voor hen bij dit hele mooie weer. Maar je kan er niet om heen: het zijn de sprinters waar het om draait hier.’

‘Vroeger vertrok de Scheldeprijs ook in Schoten en maakte men eerst een hele grote ronde door de Kempen. Vanaf 1996 vertrok onze wedstrijd vanuit Antwerpen tot Flanders Classics besloot om de start van de Ronde van Vlaanderen naar de Metropool te verleggen. Vanaf dan was het onmogelijk voor Antwerpen om én de Ronde te hosten én de Scheldeprijs. Voor de laatste wedstrijd van Tom Boonen is men een keertje uitgeweken naar Mol.’

‘Nadien is dan, opnieuw op aangeven van Flanders Classics, Terneuzen als startplaats gekomen. Maar de Scheldeprijs is een Antwerpse koers daarom heb ik toch een voorkeur voor die tocht door de Kempen. Nu, wanneer men in Terneuzen kan vertrekken met slecht weer en met veel wind, dan ligt de groep al uit elkaar in Zeeland terwijl dat in de Kempen uiteraard nooit het geval was.’

‘Uiteindelijk draait het toch quasi altijd op een spurt uit. De laatste renner die alleen is toegekomen is Alexander Kristoff in 2022. Maar dat was een uitzondering en zoals je weet bevestigen die de regel. Rond de eeuwwisseling kregen wij af te rekenen met monsterontsnappingen. Dat gebeurde niet alleen hier. Ook de Ronde van Vlaanderen had er last van. Soms had je ontsnappingen van meer dan twintig minuten.’

‘Een paar van dergelijke pogingen droegen tot op de eindmeet. Wanneer dat gebeurt blijf je als organisator op je honger zitten. Toen heeft men mij gevraagd om een ploeg aan te werven die de gaten klein hield. Hun enige opdracht was elke ontsnapping in de kiem smoren. Ik heb dat één of twee keer gedaan.’

‘De modus operandi van het peloton is sindsdien veranderd. In eender welke wedstrijd kan men slechts een kleine voorsprong uitbouwen. Twee, drie minuten is het absolute maximum. De belangen zijn te groot geworden. Elke ploeg wil winnen.’

DE KOERS: TIM MERLIER VOOR DE DERDE KEER OP RIJ.

In alweer een koninklijke sprint haalde Merlier het na 205,2 kilometer van Pavel Bittner en Emilien Jeannière. Voor de 33-jarige Merlier was dit na knieproblemen nog maar de tweede koers van het seizoen.

Jelle Harteel, Bram Dissel, Joost Nat, Robin Carpenter, Dorde Duric en Jonah Killy tekenden voor de vlucht van de dag die al ontstond na het buitenrijden van de Westerscheldetunnel. Datzelfde zestal begon aan de drie resterende plaatselijke ronden, van elk 16,9 kilometer met daarin telkens de kasseizone van de Broekstraat in Wijnegem.

Het peloton, waarin de renners van Soudal Quick-Step, Alpecin-Premier Tech en Unibet Rose Rockets het tempo bepaalden, volgde op één minuut. Jasper Philipsen was even op achtervolgen aangewezen na een lekke achterband, maar kon vrij snel weer aansluiting vinden in de grote groep. Met nog 39 kilometer voor de boeg splitte de kopgroep. Voorin bleven enkel Robin Carpenter, Bram Dissel en Jonah Killy over. Op twee ronden van het einde telde dat drietal een voorgift van 45 seconden op het peloton.

Bij het ingaan van de laatste ronde was die voorsprong geslonken naar een halve minuut. Het ging er alsmaar nerveuzer aan toe in het peloton met enkele valpartijen tot gevolg. Onder de slachtoffers onder meer Milan Fretin en Dylan Groenewegen. Een kleine groep stoof naar de vluchters die op vier kilometer van de finish werden opgepeuzeld. In de daaropvolgende sprint zette Max Walscheid van ver in. Tim Merlier kwam er als een duiveltje uit een doosje uit, nam de maat van iedereen en pakte zo voor het derde jaar op rij de zege in de Scheldeprijs.

Charlotte Kool  won bij de vrouwen. Na 130,3 kilometer, met start en aankomst in Schoten, was ze in de sprint van een uitgedund peloton sneller dan haar landgenote Nienke Veenhoven en Elisa Balsamo, de winnares van vorig jaar. De eerste vier edities van deze sprintklassieker werden gewonnen door de Nederlandse Lorena Wiebes. Omdat zij alles op Parijs-Roubaix zet, laat ze deze koers net als vorig jaar links liggen.

Edwin MARIËN

Foto’s EM & N-VA & RV